تو را من چشم در راهم شباهنگام

كه مي گيرند در شاخ «تلاجن» سايه ها رنگ سياهي

وزان دل خستگانت راست اندوهي فراهم ؛

تو را من چشم در راهم .

شباهنگام ، در آن دم ، كه بر جا ، درّه ها چون مرده ماران خفتگان اند ؛

در آن نوبت كه بندد دست نيلوفر به پاي سرو كوهي دام ،

گرم ياد آوري يا نه ،

من از يادت نمي كاهم ؛

تو را من چشم در راهم .

                                                                                     « نيما يوشيج »

 خيلي دوست دارم از اين به بعد دل نوشته هاي خودم رو بنويسم .... ولي نمي دونم چرا هر بار اقدام كردم ترسيدم ... الان هم نمي دونم چرا اين شعر رو نوشتم ... يهو به فكرم رسيد ...