آخه چه جوردلت اومد             تنهام بزاري و بري

آخه مگه حرفي زدم               زخم زبوني من زدم

اره همه اش بهونه بود            مساله يار ديگه بود

دلت هوايي شده بود             كارم از كار گذشته بود

برو با يارت عزيزم                   رها كن اين تن منو

الهي صد ساله بشه              عشق قشنگت عزيزم

اما يه قول بهم بده                 يارتو تنها نزاري

كه مثل من اسير بشه           آواره از خونه بشه

منم يه قول بهت مي دم         يه روز فراموشت كنم

قلبمو سنگيش بكنم              عشقتو خاكستر كنم

اگه يه روز خواستي گلم         كسي رو نفرينش كني

بگو كه مثل من بشه              زجر جدايي بكشه

خيال کردم در کنار ساحل با خدا قدم ميزنم
در آسمان تصويري از زندگي خود را ديدم
در هر قسمت دو جاي پا بود
يکي متعلق به من و ديگري متعلق به خدا
وقتي آخرين تصوير زندگي ام را ديدم
به جاي پاي روي شن ها نگاه کردم
ديدم که چندين زمان در زندگي ام يک جاي پا بيشتر نيست
براي رفع ابهاهم از خداسوال کردم
"خدايا فرمودي که اگر به تو ايمان بياورم
هيچ زمان مرا تنها نخواهي گذاشت
ديدم که در سخت ترين لحظات زندگي ام تنها يک جاي پا است .
چرا در زماني که بيشترين نياز را به تو داشتم تنهايم گذاشتي"
خدا فرمود:
فرزند عزيزم
تو را دوست دارم وتنهايت نمي گذارم
در مواقع سخت اگر يک جاي پا بيشترنيست
درآن لحظات تو را به دوش مي کشيدم.